Czarnuszka jest jednoroczną rośliną kwiatową z rodziny jaskrowatych. Jest znana ludzkości od ponad dwóch tysięcy lat, była wykorzystywana już w starożytnym Egipcie. Podobno słynące z niepowtarzalnej urody Nefretete i Kleopatra dodawały ten olej do swoich kosmetyków pielęgnacyjnych.

W Europie czarnuszkę, zwaną potocznie „czarnym kminem”, stosowano jako przyprawę do ciasta chlebowego. Mahomet mówił o niej jako o lekarstwu na wszystkie choroby z wyjątkiem śmierci. Pierwsze pisemne doniesienie na jej temat znaleziono w Starym Testamencie. O czarnuszce pisał Hipokrates, Pliniusz, Galen i Avicenna, Dioskorydes, w Polsce Marcin z Urzędowa, Syreniusz i ksiądz Kluk.[1]

Olej z czarnuszki

czarnuszka-olej-15032017

 

W kuchni i apteczce

Olej z nasion, ze względu na swoje właściwości znalazł zastosowanie jako środek antyseptyczny oraz jako miejscowy środek znieczulający. W krajach azjatyckich jest nadal popularny w leczeniu i łagodzeniu różnych schorzeń, np. objawów astmy, zapalenia oskrzeli, reumatyzmu, gojenia ran i podrażnień skórnych oraz w różnych stanach zapalnych[3].

Ze względu na gorzki korzenny smak, olej z czarnuszki znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym i w kuchni jako przyprawa do aromatyzowania ciast, pieczywa, marynat oraz jako środek konserwujący. Olej jest bardzo stabilny i może być przechowywany przez dłuższy czas.[4]

czarnuszka-15032017

 

 

[1] Senderski ME. Prawie wszystko o ziołach. Poradnik. Podkowa Leśna 2004; 251-2

[2] D. Mańkowska, W. Bylka, Nigella sativa L. – związki czynne, aktywność biologiczna, Herba polonica, Vol. 55 No 1 2009, s. 111.

[3] M. Borusiewicz, Z. Janeczko, Nigella sativa L. – roślinny surowiec o właściwościach plejotropowych, Postępy fototerapii 4/2015 r., s. 224.

[4] Tamże, s. 224.