Czy spożycie tłuszczów może działać profilaktycznie lub wspomagać leczenie? Oczywiście, że tak! Zwłaszcza jedzenie produktów zawierających tłuszcze wielonienasycone, bogate w kwasy omega-3. Jak wskazują badania, tłuste morskie ryby i oleje (np. rzepakowy) mogą wspomagać redukcję stanów zapalnych. Tłuszcze w chorobach autoimmunologicznych mogą wspierać leczenie.

W diecie osób, u których zdiagnozowano chorobę autoimmunizacyjną, również poleca się spożycie tłuszczów bogatych w kwasy omega 3[1].

Wiele badań wskazuje, że społeczności spożywające dietę bogatą w wielonienasycone kwasy n-3 charakteryzowały się mniejszą częstotliwością występowania chorób sercowo-naczyniowych (arterioskleroza, choroby naczyń wieńcowych), pewnych typów nowotworów i alergii[2].

Niestety, w kręgu krajów zachodnich spożycie kwasów z grupy n-3 jest oceniane jako zbyt niskie natomiast spożycie n-6 bardzo wysokie co zaburza optymalną proporcje obu kwasów wobec siebie.

Tłuszcze w chorobach autoimmunologicznych

 

Głównymi przedstawicielami kwasów wielonienasyconych z rodziny Omega-3 są:

  • Kwas alfa-linolenowy (ALA) zwarty w: siemieniu lnianym, oleju lnianym, orzechach włoskich, oleju rzepakowym, oleju sojowym
  • Kwas dokozaheksaenowy (DHA) i kwas eikozapentanowy (EPA) zwarty w: tłustych rybach morskich, algach morskich

Źródło: T. Wcisło, W. Rogowski “Rola wielonienasyconych kwasów tłuszczowych Omega-3 w organizmie człowieka”

Dlaczego proporcja omega-3 i omega-6 jest tak istotna?

Oba te kwasy tłuszczowe wykorzystują te same szlaki metaboliczne w organizmie, przez co zbyt duża ilość n-6 uniemożliwia odpowiednie wykorzystanie kwasów n-3. W diecie Europejczyków kwasy omega-6 niestety występują w zdecydowanej przewadze w stosunku do omega-3.

Sytuacja ta jest niekorzystna, gdyż nadmiar powstających z n-6 substancji potęguje reakcje zapalne.

Wysoki poziom omega-3 i omega-6

Wysoki poziom kwasów omega-6, a niski omega-3, w diecie jest rezultatem znacznego spożycia tłuszczów roślinnych, bogatych w n-6, które są dodatkiem do żywności wysokoprzetworzonej (gotowych dań, majonezów, lodów, kremów, tłuszczów cukierniczych, piekarskich i smażalniczych obecnych w żywności przetworzonej itp.) oraz wieprzowiny.

Wielonienasycone kwasy tłuszczowe n-3 mają wspomagają leczenie schorzeń układu nerwowego, otyłości i cukrzycy, schorzeń dermatologicznych i tych wynikających z autoagresji układu odpornościowego[4]. Tak ważne jest wykorzystanie tłuszczy w chorobach autoimmunologicznych – w ich leczeniu.

Ludzie starsi spożywający zbyt mało kwasów tłuszczowych n-3 mogą mieć kłopoty ze zdrowiem objawiające się podatnością na artretyzm, cukrzycę, nowotwory, a także choroby autoimmunizacyjne takie jak toczeń i łuszczyca[5].

 

Przypisy:

[1] Praca zbiorowa, OCENA SPOSOBU ŻYWIENIA PACJENTEK Z CHOROBĄ HASHIMOTO, BROMAT. CHEM. TOKSYKOL. – XLIV, 2011, 3, str. 428-433

[2] Connor W. E.: Importance of n-3 fatty acids in health and disease. Am. J. Clin. Nutr., 2000, 71, Suppl., S171.

[3] T. Wcisło, W. Rogowski „Rola wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 w organizmie człowieka” (http://www.ratujemysercapolakow.pl/pliki_artykuly/ekspertyzy_naukowe_11.pdf)

[4] Choroby autoimmunologiczne (choroby z autoagresją) – np. stwardnienie rozsiane (SM), zespół przewlekłego zmęczenia, choroby Hashimoto i Gravesa-Basedowa, cukrzyca insulinozależna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, zesztywniające zapalenie stawów, polimialgia reumatyczna, zespół Sjögrena, bielactwo, zapalenie wielomięśniowe i zapalenie tętnicy skroniowej

[5] W. Kolanowski, Przemiany metaboliczne wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 w organizmie człowieka; A BROMAT. CHEM. TOKSYKOL. – XLVI, 2013, 3, str. 267 – 278